Risk değerlendirmesi, çok tehlikeli iş yerlerinde en geç iki, tehlikeli olanlarda dört, az tehlikeli olanlarda altı yılda bir yenileniyor. Sahada bilinen kısım genellikle burada bitiyor: takvime bakılıyor, süre dolmadıysa dosya rafta bekletiliyor.

Yönetmeliğin aynı maddesi, periyottan bağımsız olarak yenilemeyi zorunlu kılan halleri sayıyor: iş yerinin taşınması veya binalarda değişiklik yapılması; teknoloji, kullanılan madde ve ekipmanlarda değişiklik olması; üretim yönteminin değişmesi; iş kazası, meslek hastalığı ya da ramak kala olay meydana gelmesi; çalışma ortamına ait sınır değerlerde mevzuat değişikliği; ortam ölçümü ve sağlık gözetimi sonuçlarına göre gerekli görülmesi; ve iş yeri dışından kaynaklanıp iş yerini etkileyebilecek yeni bir tehlikenin ortaya çıkması.

Listedeki dördüncü madde, uygulamada en çok tartışılan yer. Ramak kala olay, yaralanmayla sonuçlanmadığı için çoğu iş yerinde kayda bile geçmiyor; oysa yönetmelik onu iş kazasıyla aynı cümlede sayıyor ve yenileme sebebi kabul ediyor. Kaydı tutulmayan bir olay, doğurduğu yükümlülüğü de ortadan kaldırmıyor — sadece görünmez kılıyor.

Değerlendirme tek kişinin işi değil. Ekipte işveren veya vekili, iş güvenliği uzmanı ve iş yeri hekimi, çalışan temsilcileri, destek elemanları ve birimleri temsil edecek bilgi sahibi çalışanlar yer alıyor. Yönetmelik ayrıca şunu açıkça yazıyor: risk değerlendirmesinin yapılmış olması, işverenin sağlık ve güvenliği sağlama yükümlülüğünü ortadan kaldırmıyor. Dosya, yükümlülüğün kendisi değil aracı.